Bu yükümlülük, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 28. maddesinde düzenlenmiş olup, işveren açısından hem bir borç hem de ihlali halinde yaptırıma bağlanan bir sorumluluktur.

İş Kanunu’na göre çalışma belgesi, işçinin işten ayrılmasıyla birlikte işveren tarafından düzenlenmesi gereken bir belgedir.

Bu belge, işçinin yaptığı işin türünü ve çalışma süresini içermesi gerekmektedir.

Çalışma belgesi, işçinin gelecekteki iş hayatında referans niteliği taşıması bakımından işçinin mesleki itibarı ve iş bulma imkanı üzerinde doğrudan etkilidir.

Akademik çevrede, çalışma belgesi; “alelade çalışma belgesi” ve “nitelikli çalışma belgesi (bonservis)” olarak ikiye ayrılmaktadır.

Alelade belge yalnızca işin türü ve süresini içerirken, nitelikli belge işçinin davranışları ve performansına ilişkin değerlendirmeleri de kapsamaktadır.

Ancak, İş Kanunu kapsamında işverenin nitelikli çalışma belgesi (bonservis) verme zorunluluğu bulunmamaktadır. Bu nitelikte belge verme yükümlülüğü 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 426’ncı maddesindeki “İşveren, işçinin isteği üzerine her zaman, işin türünü ve süresini içeren bir hizmet belgesi vermekle yükümlüdür. İşçinin açıkça istemde bulunması hâlinde, hizmet belgesinde onun iş görmedeki becerisi ile tutum ve davranışları da belirtilir. Hizmet belgesinin zamanında verilmemesinden veya belgede doğru olmayan bilgiler bulunmasından zarar gören işçi veya işçiyi işe alan yeni işveren, eski işverenden tazminat isteyebilir”. Şeklindeki düzenlemeye dayanmaktadır.

Çalışma belgesi verme yükümlülüğü, iş sözleşmesinin sona ermesiyle birlikte doğmaktadır.

Bu bağlamda, sözleşmenin hangi nedenle sona erdiğinin önemi yoktur. İş sözleşmesi ister işçi ister işveren tarafından feshedilmiş olsun, ister belirli süreli iş sözleşmelerinde süre sonunda kendiliğinden sona ersin, işverenin bu belgeyi düzenleme yükümlülüğü bulunmaktadır.

Dolayısıyla, bu yükümlülük işçinin talebine bağlı olmayıp, işveren işçi talep etmese dahi çalışma belgesini vermek zorundadır.

Çalışma belgesinin geçerli sayılabilmesi için bazı temel unsurları içermesi gerekmektedir.

Çalışma belgesinden bulunması gereken bilgiler aşağıda belirtilmiştir.

- İşçinin yaptığı işin türü

- Çalışma süresi

- İş ilişkisinin başlangıç ve bitiş tarihi

- Belgenin düzenlenme tarihi

- İşveren veya yetkili temsilcisinin imzası

İşverenin çalışma belgesi verme yükümlülüğüne aykırı davranması halinde idari para cezası ve tazminat sorumluluğu şeklinde iki temel yaptırım gündeme gelmektedir.

İşverenin çalışma belgesi düzenleme yükümlülüğüne aykırı davranması halinde idari para cezası gündeme gelebilmektedir.

İş Kanunu’nun 99/c maddesi uyarınca, çalışma belgesi düzenleme yükümlülüğüne aykırı davranan işveren veya işveren vekiline her bir işçi için idari para cezası (2026 yılı için 2.531 TL) uygulanmaktadır.

Bu yaptırımın uygulanabilmesi için işçinin zarar görmesi şart değildir. Yani salt yükümlülüğün ihlali, idari yaptırım için yeterli sayılmaktadır.

İş Kanunu’na göre, çalışma belgesinin zamanında verilmemesi veya gerçeğe aykırı bilgiler içermesi halinde işçi veya yeni işveren, eski işverenden tazminat talep edebilmektedir.

Ancak, tazminat talebi için aşağıdaki üç şartın birlikte gerçekleşmesi aranılmaktadır.

1- Bir zararın doğmuş olması

2- Bu zararın çalışma belgesiyle ilgili ihlalden kaynaklanması

3- İhlal ile zarar arasında illiyet bağının bulunması

Örneğin, işçinin iş bulamaması veya daha düşük bir pozisyonda çalışmak zorunda kalması gibi durumlar maddi zarar kapsamında değerlendirilebilir. Ayrıca bazı durumlarda manevi zararların da tazmini gündeme gelebilir.

Burada önemli bir nokta, işçinin kendi kusurunun bulunması halinde tazminatın azaltılabileceği veya tamamen ortadan kalkabileceğidir.

Çalışma belgesi, hem işçinin mesleki geleceği açısından kritik öneme sahip bir belge olması, hem de yükümlülüğün ihlali halinde idari para cezası ve tazminat şeklinde yaptırımlar söz konusu olduğundan işverenlerin bu belgeyi doğru, eksiksiz ve zamanında düzenleme konusuna dikkat etmeleri gerekmektedir.(Ekonomim)